Dau temps de meis estudis universitaris meis ensenhaires èran ben joines ! A mon percors d'Administracien Economica e Sociala ensenhavan Joan-Pau de Gaudemar, ara rector de la Francofonia, o Felip Langevin, especialista de l'economia regionala, que vèn de trespassar. Eran a pena de trentenaris. Felip Langevin m'en rementi mai que totei per amòr que siguèt pus tard lo director de publicacien d'un jornau que publiquèri. E pereu perqu'am eu lei cors prenián un camin mai concret e mai divertissent. De son cors sus l'agricultura regionala me rementi que començava d'un biais fòrça informatiu : talha dei tenements, diferéncias entre planas e montanhas, eca... mai a cha pauc entameniá una critica comparativa dei producciens. Am'aquò ai sachut que l'òli dei Baus valiá la pena (e son prètz !), e doas causetas que me faguèron orgulhós : que l'òli de tastar èra aquela que ma maire crompava per estanhons de cinc litres e que, ara, regala lei convidats au Palai de l'Elysée, despuei Lei Mès, e d'un autre latz que lo vin que mon paire crompava a la cooperativa de Pèiraverda, pròche Manòsca, seriá promes a un bel avenir. Felip Langevin, crestian afogat de solidaritats socialas a publicat plen d'estudis, entr'aquelei un rapòrt tras qu'esmovent sus la situacien sociala marselhesa, e lei biais de luchar de còntra la pauretat que gangrena sa societat. Capelada estimat professor !