Dissabte èra la Jornada internacionala dei lengas mairalas, e son vintacinquenc aniversari. L'Unesco - es a dire l'ONU de la cultura - l'aviá vòuguda fa vintacinc ans : "Vintacinc ans d'esfòrç per aparar la diversitat linguistica e promòurre l'usatge dei lengas mairalas" qu'explica l'entitat naissuda de l'après-guerra, que son escomessa èra de portar pèira a la patz per la cultura. Rica idèa ! Mai es de considerar ce que n'en a fach l'Estat en França. Sabètz benlèu que despuei 2021 e la nhaca d'un solet deputat breton, Molac, una lèi que l'Estat n'en voliá pas, siguèt votada per l'Assemblea Nacionala, per donar lei sobras de quauquei drechs a l'ensenhament dei lengas regionalas, que ieu m'agrada mai de dire "autoctonas", que son dau país e que l'ONU justament lei reconéis am'aqueu nom. L'essenciau n'en èra que lei Consèus Regionaus deuián chifrar un plan regionau per l'ensenhament de nòstrei lengas. Aquí li siam pa'ncara. Reçaupi chasque mes lei planhs d'ensenhaires que me dison que sei capoliers d'establiment li enebisson de faire de reclama per sei cors de provençau, que lo resultat es d'anequelir la matèra per manca de candidats. Mai en parallèl la Delegacien Generala de la Lenga Francesa e dei Lengas de França, facha per ajudar a la diversitat linguistica per l'Estat, sabètz pas ?... a lançat l'an passat un concors, dotat de 500 000 €. Sa tòca èra de sostar de projects culturaus que podrián èstre un aigre per donar enveja d'aprendre lo francés. L'argent public de promocien deis idiòmes regionaus despensat per la lenga dominanta. Pietadós.